overige aandoeningen

Hieronder vindt u een aantal aandoeningen waarmee sommige van mijn katten in de cattery mee te maken hebben gehad.
Deze aandoeningen zijn niet bewezen erfelijk, maar aangeboren of anders.

Polyneuropathie

Iets wat ik nog nooit had meegemaakt met één van mijn katten.

Van de ene op de andere dag ging Mattias heel vreemd lopen. Het liep niet op het voorste deel van zijn poot, zeg maar op zijn tenen, maar hij liep met doorgezakte poten. Als een eendje waggelde hij. Hij verloor ook steeds ontlasting. Eerst dacht ik dat het steeds in zijn vacht was blijven hangen. Maar het bleek bij nader onderzoek bij de dierenarts, dat hij geen anusreflex had.

In eerste instantie werd aan een beschadiging aan zijn ruggewervels gedacht. Daar leek het ook op te wijzen nadat er een rontgenfoto was gemaakt. We werden door onze dierenarts doorverwezen naar een neuroloog in Gent (België)

 

 

Hyperthyreoïdie (door Alan Hof)

schildklier kat 220

Schildklierproblemen bij katten zijn nog niet eens heel lang in beeld. Pas in de jaren 70 van vorige eeuw begon men een te hard werkende schildklier bij katten als ziekte te erkennen. Vervolgens werd het steeds duidelijker dat deze ziekte zich kon meten met de belangrijkste ziekten van de oude kat namelijk nierproblemen en suikerziekte. Inmiddels is wereldwijd hyperthyreoïdie (zoals het officieel heet ) bij katten een probleem die de dierenartsen steeds vaker en steeds eerder diagnosticeren. Vooral de kennis over de ziekte en de diagnostische mogelijkheden heeft ertoe geleid dat de ziekte van een echte oude katten ziekte (>14 jaar) transformeerde naar een ziekte die gevonden wordt bij katten vanaf 7 jaar. Tot op heden is echter nog steeds niet duidelijk waardoor katten deze ziekte krijgen. Bepaalde rassen lijken echter nooit aangetast en ook in bepaalde regio's lijkt de ziekte minder voor te komen (of wordt het daar minder gediagnosticeerd?).

De schildklier is een orgaantje die bij katten langs de luchtpijp ligt. Aan beide kanten van de luchtpijp zit een apart lob (in tegenstelling tot de hond en de mens waar links en rechts verbonden zijn). Door onbekende redenen kan deze dus vergroot en te actief worden waarbij de eerste symptomen ontstaan door de hoge hoeveelheid hormonen die circuleren in het bloed. Klachten die vooral opvallen zijn vermageren ondanks goede eetlust, veel drinken, hyperactiviteit en een ander stemgeluid. Daarnaast zijn er een aantal bloedwaarden die afwijkend kunnen zijn. De belangrijkste daarvan is de T4 waarde (het schildklierhormoon) Deze waarde is eigenlijk altijd duidelijk verhoogd (alleen bij hele oude katten kan de waarde soms hoog normaal zijn).

Als de ziekte eenmaal is gediagnosticeerd is, moet er een keuze worden gemaakt uit de verschillende behandelmogelijkheden. Wereldwijd wordt daarbij de radioactieve jodium injectie gezien als de beste therapie omdat het de ziekte echt geneest. Radioactiviteit schrikt veel mensen echter af waardoor veel eigenaren deze therapie niet kiezen. Later in het artikel zal uitgelegd worden waarom de radioactieve jodium behandeling veilig en zonder risico is. Van belang is wel om bij elke patiënt af te wegen wat de beste behandeling voor die specifieke kat is. Aan elke methode zitten voor en nadelen.