de regenboogbrug

Anne005bDe regenboogbrug wordt veel gebruikt als mensen van een geliefd huisdier afscheid hebben moeten nemen.

Het verhaal komt in een aantal variaties voor. De basis van het verhaal komt uit de Noorse mythologie, iets waarin ik mij ben gaan interesseren toen ik de trotse bezitter van een aantal lieve Noorse Boskatten werd.

Bifrost was de vlammende regenboog die tussen Asgard en Midgar ( hemel en aarde ) liep. De goden bouwden deze brug uit rood vuur, groen water en blauwe lucht en lieten hem bewaken door Heimdall. Dagelijks trokken de goden over de brug, om bij de bron Urd samen te komen.

Naar aanleiding van dit verhaal heb ik het schilderij van Anne (mijn eerste fokje die een erfelijke hartaandoening had) laten maken door een kunstenaar in Frankrijk, Sylvie Debucquoi.

Het meest voorkomende verhaal is deze:

Er is een plaats in de hemel die de Regenboog Brug heet.
Als een dier, dat een hele sterke band heeft met iemand hier, overlijdt, gaat dit huisdier naar de Regenboog Brug.
Daar zijn graslanden en heuvels voor al onze speciale vrienden zodat ze kunnen rennen en samen kunnen spelen.Er is genoeg eten, water en zonneschijn en onze vrienden zijn er warm en comfortabel.

Alle zieke en oude dieren worden hersteld in gezondheid en kracht; die gewond of verminkt waren, worden weer ongeschonden en sterk, precies zoals wij ze herinneren in onze dromen. De dieren zijn gelukkig en tevreden, maar er is één klein ding: ze missen allemaal een speciaal iemand, iemand die achtergebleven is.

Ze rennen en spelen samen, maar er komt een dag waarin er één plotseling stopt en in de verte kijkt. Zijn heldere ogen staan strak; zijn verlangende lichaam begint te trillen.Opeens breekt hij van de groep, vliegt over het gras, sneller en sneller. Je bent gezien, en wanneer jij en je speciale vriend elkaar eindelijk treffen, houden jullie elkaar stevig vast in dit vreugdevolle weerzien,om nooit meer van elkaar gescheiden te zijn.

De vrolijke kussen regenen op je gezicht; je handen aaien de liefdevolle kop, en je kijkt nog een keer in die vertrouwde ogen, zo lang weg uit je leven, maar altijd aanwezig in je hart.

Dan steek je de Regenboog Brug over, samen...

Het gedicht wordt door verschillende mensen geclaimed… Dus vooralsnog auteur onbekend.

Dit is ook de plaats op mijn website waar ik de katten die we moeten missen een plaats wil geven. Mijn eerste huiskatten, Doeshi en Jojo, mijn eerste eigen fokje Anne, maar ook Elivagar kittens . Kittens die zijn overleden voor. tijdens of na de geboorte. Maar ook kittens die bij anderen hebben gewoond en zijn overleden. Ook zij worden nooit vergeten, ook hun pootafdrukjes staan op mijn hart......