elivagarIn de Edda en Sagen wordt beschreven dat in het begin, toen er nog geen aarde, zee, lucht was en er overal duister was, er een grote afgrond bestond, genaamd Ginnungagap. Deze kloof was zo diep dat niemand de bodem kon zien. Deze was verborgen in de eeuwige schemer waar het noch dag noch nacht was. Deze kloof was het middelpunt in het ontstaan van de wereld, zoals wij die kennen.

Ten noorden van Ginnungagap was een wereld bekend als Niflheim, wereld van kou, mist en duister (Eén van de negen werelden en de wereld van de Dood). In het midden van dit duister bestond een bron Hvergelmir, de bron die nooit opdroogde. Vanuit deze bron ontsprongen de twaalf grote stromen, bekend als de Elivagar. Al stromend bevroor het water en ontstonden er grote blokken verbrijzeld ijs.

Ten zuiden van Ginnungagap was het koninkrijk van de mist, genaamd Muspelheim, de bakermat van het eerste vuur. Dit was de wereld van hitte en vonken, de wereld van de vuurreuzen waarvan Surtur de bewaker was. Gewapend met een flitsend zwaard ging hij te keer.
Hierbij veroorzaakte hij een regen aan vonken die op de ijsblokken vielen, waardoor deze gingen smelten. Door het smeltende ijs steeg er stoom op naar de wolken, door de kou kwam het weer neer als rijp. De rijp kwam laag op laag neer en vulde de grote leegte. Waar de hitte en de kou samenkwamen werd de ijsreus Ymir gevormd en ontstond dus leven.

Inmiddels is de hoop dat in mijn cattery ook nieuw leven zal ontstaan waarheid geworden en hebben er al vele kittens in mijn huis het levenslicht gezien. Er zijn niet alleen maar leuke en vrolijke verhalen. We hebben ook trieste dingen meegemaakt. Het allereerste kitten (Anne) bleek een erfelijke hartaandoening (HCM) te hebben. Ook zijn er kittens levenloos ter wereld gekomen, of moest er een kitten inslapen. Dat is helaas soms het geval, het leven is niet voorspelbaar......

In 2017 heb ik het laatste nestje in de cattery gefokt en kijk terug op 17 jaar fokken.